Vir Yoga & Gong

Blog


"I want to know if you can see Beauty even when it is not pretty every day. And if you can source your own life from its presence.

I want to know if you can live with failure, yours and mine, and still stand at the edge of the lake and shout to the silver of the full moon, 'Yes.'"

(uit The Invitation ­ Oriah Mountain Dreamer)

Herinnering

De zon laat stukjes goud verschijnen op het zoute winterwater.
Stralen die de lucht doorboren;
de wolkenmassa wijkt, zoals oud wijkt voor het nieuwe.
Een wandelende man in zwart gekleed,
de stilte zichtbaar rondom zijn contour.
Alleen in eenheid en niet eenzaam.
Als landwolken, rollen bollen schuim het strand op,
voortgeduwd door lichte wind.
Een ballon met sterren die gisteren nog hoorde bij een feest,
ligt verdwaald aan de rand.
Het rubber als een dunne oma huid,
dat de laatste lucht omhult
tot zij weer deelneemt aan het grotere geheel.

Stiller dan stil is de ruimte in mijn hoofd.
Stiller dan stil is de duinrand,
door ochtendlicht versierd.
De golven glimmen als mijn ogen,
rollen om.
Het beeld print zich in mijn mijn netvlies,
net zo welkom als zoete honing
of een warme streling op mijn huid.

Het koude water raakt mijn benen
en steeds verder.
Langzaam lopend zonder wantrouw of gevecht,
de watermassa binnen.
Ik dank en denk aan namen die bij mij waren dit jaar.
Stuk voor stuk, mens voor mens,
Hart voor hart, ziel voor ziel.
Elke naam een echo in mijn lijf,
elke ziel weer anders afgedrukt in mij.
In dit lichaam dat ik liever heb dan ooit,
wetend nu waar ik vandaan kom en waar ik naartoe kan, keer op keer.
Ingebed en veilig in de grote aarde, in de zuster zee,
in de wind, in de sterren in de lucht.

De talen van mijn ziel hebben nooit logica gekend,
ontspruiten als kiemen uit de grond,
als vlammen uit het vuur.
Moge ik samen zijn met zielen die mijn taal verstaan,
moge ik paden lopen die mij nieuwe beelden geven.
Moge ik woorden spreken, die weerklinken in een ander
op de plek waar leven leeft,
op de plek waar het begint en nooit verdwijnt,
op de plek waar je geboren wordt en sterft
met elke hartslag, elke zucht.
Op de plek waar weten woorden mist.

Deinend in de golven, kijkend naar de zon die wolken wijken doet.
Mogen wij geloven in de stralen die nieuwe ruimtes maken,
Nooit vergeten dat na elke afslag een nieuw uitzicht wordt geboren,
Het verleden had dat nooit kunnen voorspellen.
Enkel lopend stap voor stap, met ogen open,
groeien vormen uit het raadsel van je ziel,
tot je weet en kent wat je al wist,
nu pas volledig, nu je leven mag.

Meer blogs

Herinnering

De zon laat stukjes goud verschijnen op het zoute winterwater.
Stralen die de lucht doorboren;
...

Gracias Perú

Een wens ooit gevoeld, zwevend als een vlinder boven vochtig lentegras.
Nu als schrammen op mijn...

De boodschap van het water

Op deze dag liep ik een pittige route in de bergen bij de Colca Canyon. Geen wolkje aan de...

De dood

Er komt een man van boven de 80 in de sauna zitten.
'Ik ga vanavond in plaats van morgen, want...

Nog een ode aan de zee

Ik sta stil en stop.
Kijk opzij.
De zon is zilvergoud,
weerspiegeld op de gladde golven.
Geen...

Het is opnieuw Vandaag

Lieve zee,
moge het water in mijn lichaam
mij elke dag vertellen over de vrijheid die ik...

Dankbaar

Ik lees met betraande ogen de herinnering die Facebookmij laat zien. Een jaar geleden sprak ik...

Kolibrie ~Beija Flor ~ (juli 2017)

Kolibrie, neem voorzichtig met je snavel,
het vlies weg van mijn ogen.
Om te zien voorbij de...

-

De stille trein sukkelt in het ochtendgloren
door het dennenlandschap.
Ik ga van thuis naar...

Teacher

Het begint te spetteren. Ik ren in zwemkleding naar de golven. Een joggende man steekt zijn duim...

Waarheid, ontspan me

Waarheid ontspant.
Gedragen door woorden
voor wie het kan horen.
Nog schoner dan water,
nog...

Een nieuw begin

De zon kwam op, ik liep op blote voeten in de stilte en het rijzen van een nieuwe dag.
Door het...

-

Twee paar glimmende ogen,
een herkenning tussen honderd mensen.
Dezelfde diepte, verschillende...

Vrouwe Fenicia

.

 
Te midden van magie en genadeloosheid
En genade, staande,
in het vuur.
De adem...

Schaduw

 

Liefde voor mijn schaduw in het maanlicht
Op het lege strand.
De maan leent het zonlicht,
En...

Duizend sterren in de zee

Onderweg naar zee door de donkere duinen bij Bergen. Het zat al twee dagen in mijn hoofd om iets...

Dankje Oud Jaar

Dank je oud jaar!

Voor wie mijn hart heeft verscheurd
want zo kon ik voelen wat het is dat...

Ode aan Amsterdam

 

Met je mooie vieze straten.

Amsterdam, die alles onthult, niets blijft ongezien.

Amsterdam,...

Altijd

Zolang je jezelf blijft vergeven is de wereld genadig,
Zolang je jezelf kansen geeft, krijg je...

PRAYER

PRAYER

Moge mijn verlangen tot Heelheid mijn brengen tot expressie en kracht,
zodat mijn hand...

Ode aan het leven

Ode aan het leven

Ik was 9; tekende urenlang zwijgend cirkels op papier die in elkaar verdwenen.
...

Kippenvel en ademloosheid

Het leven is een wonder, als je tuimelt van moment tot moment.
Kan ik de grote lijnen uitzetten...

In de Stilte

Mijn ervaringen van de Vipassana 10-daagse 2015 in dichtvorm.

 

Sterren, schijn maar in mijn...

Stilte

Als je nooit fluistert,
hoe weet je dan de kracht van woorden.
Als je nooit zwijgt,
hoe hoor je...

Vandaag

Dankje natuur, dat je alles laat samenvallen in stilte. Tuimelen in de diepte van de aarde....

Waarnemen

Ik wil horen, het knipperen van ieders oog, het rusten van elk blad. Elke fluistertoon ook van...